NAJLEPSZE NAJGORSZE WAKACJE – Nat Faxon, Jim Rash

1708-1862-thickboxObejrzałam ostatnio bardzo dobry film! Film, który rozśmiesza, czaruje, ale również zwraca uwagę na ważne, choć trudne kwestie związane z dorastaniem nastolatków, których rodzice się rozeszli i (co jeszcze bardziej komplikuje sytuację ich latorośli) układają sobie życie u boku nowych partnerów

Tak właśnie było w przypadku Duncana (Liam James). Jego matka, Pam (Toni Collette), po rozwodzie zaczęła się spotykać z Trentem (Steve Carell). Mija prawie rok. Całą czwórką (wraz z nastoletnią córką Trenta, Steph) wybierają się na wakacje. Duncan nawet nie próbuje udawać zadowolonego z tego powodu, choć ze względu na swoją rodzicielkę, nie wnosi jawnego sprzeciwu wobec takich wakacji. Co więcej, cierpliwie znosi zasadnicze, wręcz agresywne (na tle psychicznym) zachowanie nowego „chłopaka” matki. Szczerze powiedziawszy bardzo się temu dziwiłam, gdyż moim zdaniem było ono niewybaczalne. Nie dość, że usłyszał od Trenta, że jest zaledwie „3” w 10-punktowej klasyfikacji, to na dodatek wszelkie zasady zdawały się odnosić jedynie do jego osoby (Steph robiła na co miała ochotę, wcale się z tego nie tłumacząc). No więc widzimy tego Duncana, zbiedzonego całą sytuacją, podporządkowującego się jednak nowym regułom po to tylko, by mogło im się udać, choć wcale tego nie pragnie (czego się jednak nie robi dla osoby, którą się kocha). Współczucie rodzi się niemal natychmiast. Współczucie dla Duncana, zdenerwowanie na skupioną na swoim szczęściu matkę oraz jeszcze większa niechęć wobec potencjalnego ojczyma (i ta myśl, by jednak im się nie udało!).

Na szczęście wszystko zaczyna się zmieniać, gdy Duncan poznaje Owena (Sam Rockwell) – totalnie wyluzowanego pracownika miejscowego aquaparku. To on staje się jego nauczycielem, przewodnikiem, a przede wszystkim przyjacielem, bezinteresownie wspierającym go w tym trudnym okresie życia. To on pokazuje mu, że jest warty więcej niż mogłoby mu się wydawać i że nikt nie powinien tego podważać. Świetna postać! Jakże podnosząca na duchu, jakże potrzebna dla kogoś tak smutnego i bez wiary we własne możliwości. Dzięki niemu Duncan zaczyna się zmieniać. Zyskuje pewność siebie i odwagę. Bierność zamienia w czyny – pod każdym niemal względem. Muszę przyznać, że dobór aktorów był pod tym względem wyśmienity. Liam James i Sam Rockwell idealnie weszli w grane przez siebie role, tworząc przesympatyczny duet, wnoszący wiele uśmiechu, a nawet wzruszenia do tego filmu.

„Najlepsze najgorsze wakacje” to film niezwykle odprężający. Przyjemny, lekki (mimo dramatycznych akcentów), bezpretensjonalny, pełen humoru i nadziei. Nat Faxon i Jim Rash (reżyserzy, scenarzyści oraz odtwórcy dwóch epizodycznych ról!) stworzyli bardzo dobry obraz, w którym od samego początku kibicuje się młodemu Duncanowi, wierząc, że uda mu się dostrzec, iż jego szczęście jest równie ważne co pozostałych. Polecam go każdemu z czystym sumieniem. Również ze względu na jeszcze jedną, bardzo zabawną postać innej wczasowiczki, Betty (Allison Janney zagrała wyśmienicie!) – każda scena z jej udziałem powodowała szeroki uśmiech na mojej twarzy :)

Koniecznie obejrzyjcie ten film!

***

Najlepsze najgorsze wakacje/The Way Way Back (USA 2013) – Nat Fixon, Jim Rash, Best Film

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Best Film

bf_logo

Reklamy

3 thoughts on “NAJLEPSZE NAJGORSZE WAKACJE – Nat Faxon, Jim Rash

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s